Into the wild
Zahaczyłem o czubek góry lodowej,
Wspiąłem się na szczyt, rozejrzałem się,
Doświadczyłem dotyku ręki chłodnej,
Sponiewierany, brudny, zawsze w trasie,
Lecz gdy rozejrzałem się dookoła, nie byłem sam,
Nieopodal pojawił się ktoś, jak ciepły podmuch wiatru,
Lot bez tchu, stan bliski niebytu, ale wszystko z siebie dam,
Łąki, niegdyś czarne i puste, odzyskują barwy pozbawione filtru.
Choć burza nadal goni, jakby na granicy światów mózg mi wrzał,
To jednak moje oczy zwrócone są ku lepszej przyszłości,
Na granicy zmiany przepełniony goryczą i szczęściem będę stał,
Muzyka zawsze pomaga, ale to nie ona w moim sercu teraz gości.
Drogi Obserwatorze, lub raczej obserwatorko,
Ostatni tydzień pokazał jak życie może się zupełnie zmienić. Wiesz co? Podobają mi się te zmiany. Serce bije teraz nieco szybciej, jem jakby odrobinę mniej, ale jakby w moich oczach znowu zaczynają pojawiać się barwy. Jakby ktoś dolewał odrobinę tęczy prosto w rogówki. Choć teraz jest bardzo niepewny czas dla mnie. Nie mam żadnej stabilizacji, to jednak coś się dzieje. Ruszyłem się spod kamienia, nie bez poświęceń. Każda zmiana ma swój koszt. Mnie to kosztuję odrobinę siebie, czas, stany lękowe i nieprzespane noce, ale wiem, że jest coś do czego warto dążyć i ktoś, kto może mi pomóc stanąć na nogi. Bardzo w to wierzę. Czuję się jak niezdarny zwierz, który właśnie jest upity bardzo mocnym alkoholem, trucizną, ale organizm właśnie ją zwalcza. No i właśnie, Into the Wild. Ten film znaczył dla mnie bardzo dużo. Oglądałem go kilka razy. Najpierw sam, a potem pokazałem kolejnym dwóm osobom, potem znowu sam. A teraz pokazałem go naprawdę wyjątkowej osobie. Wiem, że doceni wartość. Mam wrażenie, że ma podobne odczuwania wobec świata jak ja. Naprawdę mnie to cieszy. Rozgania złowrogie chmury. Koi ból. Daje ciepło. Naprawdę przyjemne. Coś czego nigdy do tej pory nie czułem. Albo czułem, ale nie w aż takiej intensywności. Piękne uczucie. Dotyk tak delikatny, że roztapia pancerz mentalny. Topią się granice między mną, a światem. Do tego przeczucie, jakbym znał ją całe życie. To i poprzednie. I jeszcze kilka. Zagubiona dusza, która czekała, żeby się pojawić w odpowiednim momencie. To zorganizowaliśmy zlot takich duszy i się odnaleźliśmy. A wszystko przez film Into the Wild, który ma teraz jeszcze większe znaczenie dla mnie. Jestem nieco sentymentalny, lubię nadawać rzeczom wartości, ale dzięki temu życie jest bardziej intensywne. Nie bez obaw, ale chcę iść dalej. Nie zatrzymywać się. Brnąć. Jeśli już ryzykować, to na całego. Bez biletu powrotnego.
Alexander
Comments
Post a Comment