Kółko wzajemnego wsparcia - Requiem for Nana
Więc przyszedł czas, w krwi z moich ust gdy zaciągam się brudnym powietrzem spływa kropla potu, po policzkach do chust moje ciało jakby tchnięte martwym ostrzem Myśli pełne władzy i żądzy, nagle wstrzymane patrzę na siebie z góry, widzę tylko pustkę puste słowa, jedynie obietnice niedotrzymane niczym ptak przelatuję od mózgu, aż po trzustkę Wzrok pusty, oczy martwe, myśli kołaczą dokoła w sercu jest tylko jedna obietnica, pragnienie żeby się wyrwać, wzlecieć do góry, taka moja wola lecz jeszcze zostanę, aby pozostało chociaż wspomnienie. Drogi Obserwatorze, wiedz, że myślę o różnych rzeczach, jak to mam w zwyczaju. Są takie drogi, które prowadzą do celu, niczym tory, nie można skręcić, oczywiste są bocznice, rozjazdy, które prowadzą do innych konkretnych celów. Natomiast te tory nie są dla mnie. Jestem zagubionym w lesie dzieckiem. Takim, które spędza już piątą noc w ciemności, bez mapy, kompasu, nadziei i pożywienia. Na skraju poddania się, gdziekol...