Posts

Showing posts from February, 2021

Cisza

Pozwól ciszy trwać,  W Twojej głowie rozlać się, Pod powieki ciemność wpuść,  Niech się dzieje to co ma się dziać, W drodze stąd do nigdy przestań trwać, Pozwól drodze skończyć się, Nawet kiedy myślisz, że już czas, Nie bądź już ciężarem, zarzuć pas, Gdy już zaśniesz, naciesz się i trwaj, Zobacz jak wszystko samo rozwiązuje się, Powiedz tylko czy tak długo czekać chcesz? Pod powieki ciemność wpuść. Pozwól ciszy trwać.   Drogi Obserwatorze,   Minęły kolejne dni, mijają kolejne tygodnie. Właśnie kończy się zima. O dziwo śnieg trwał dłużej, niż zazwyczaj. Nieco ponad miesiąc gleba była przyprószona białym puchem. A teraz ciepło rozlewa się po ziemi. Z zewnątrz wszystko wygląda cudnie. Jakby mogło dalej trwać. Jakby mogło napawać zrozumieniem, ambicją, chęcią życia. Ale jednak coś blokuje drogę. Chcę trwać, próbować, starać się. Wszystko idzie nie tak. Wszędzie blokady. Mury. Rozciągają się pochmurne chmury. Już nawet nie czuję się sobą. Czuję się cieniem. Codziennie zap...

Brak Lisa

W ciszy zrodzony, niemy krzyk bezmocy, Za chwilę uderzy, choć jeszcze o tym nie wie, Choć wyszedł mi przez fałdy w mózgu, Z cicha, bo jak inaczej? Nikomu nic nie powie, Z mych ust wydycham mgłę krwi, w słowa obróconą, Zaledwie zalążek słów, niemniej ostrych niczym brzytwa, Zakładam zbroję, nie patrzę w lustro, nie patrzę nigdzie, Widzę tylko oczami wyobraźni jak coś mnie za kark chwyta, Pustka, nicość, czy coś więcej nas czeka? Czy tak nie wygląda życie?  Te całe tygodnie pomiędzy radosnymi momentami...? Niektórzy umierają w wieku lat dwudziestu, inni nie rodzą się wcale.   Drogi obserwatorze!   Choć przyszedł czas mrozów, białego zimna, to jednak w sercu zawsze zostaje taki lodowaty okruch. Ciągle coś co przeszkadza w byciu szczęśliwym. Coś co budzi się razem z zachodem słońca. Myśli. Niepokojące. Budzące gorycz. Nawet kiedy są absurdalne, to z kompulsją się pojawiają. Ciągle i wciąż. Sen się oddala, czuję się jak na pustym peronie widząc odjeżdżający pociąg. A panowie ...